ویروس ها کوچکترین واحد بیولژیک جاندار شناخته شده در طبیعت می باشند.این نوع موجودات که با میکروسکوپ های نوری دیده نشده و فقط با میکروسکوپ الکترونیک قابل رویتند می توانند تنها در داخل سلول ها تکثیر و به حیاتشان ادامه دهند.

ویروس ها به هسته سلول حمله کرده و با عرضه طرح و ساختار بدن خود به مرکز عملیات -سلول اشغال شده را وادار میکنند که تمام مواد بدن خودرا به هزاران و یا ملیون ها ویروس پیشنهادی اشغالگر- تبدیل کند.این مدل تکثیر اجباری ترین نوع تولید مثل در دنیا نامیده شده است.

از میان بیش از 5 میلیون ویروس شناخته شده (پریون prion ) کوچکترین و ساده ترین نوع آن بوده که فقط قادر است در سلول های عصبی به حیات خود ادامه داده (جنون گاوی) -و البته قربانی خودرا نیز همیشه از پا در خواهد آورد.


ویروس ها به همه انواع جانداران از تک یاخته ها تا گیاهان و قارچ ها و حیوانات و انسان ها می توانند حمله کنند و بیماری مخصوص به خودرا ایجاد کنند.هیچ سلولی در طبیعت از دسترس و دستبرد ویروس ها دور نبوده و از بیماری مربوطه در امان نیست.به طوری که در انسان شایعترین بیماری ها  بیماری عفونی ویروسی می باشد. حتی از درد کمر و مفاصل به علت مکانیکال نیز شایع تر است.

در انسان راه های هوائی-گوارشی-و مفاصل بزرگ و کوچک بدن مکان شایعی برای ابتلای عفونت ویروسی است.

عفونت های ویروسی زیر غالبآ با آرتریت(التهاب) های تک یا چند مفصلی همراه هستند:

Hepatitis B- Rubella(including vaccine-induced)- Paravirus(erythema infectiosum)-Group A arboviruses-Mumps-Smallpox

عفونت های ویروسی زیر بعضآ با آرتریت همراه هستند:

Adenovirus type 7- Herpes virus(varicella zoster.herpes simplex type1.infectious mononucleosis/Epstein-bar virus.cytomegalo virus)-Enteroviruses(coxsackie viruses.ECHO viruses)

از نظر پاتو فیزیو لژی -ویروس ها یا مستقیمآ به سلول های سینوویوم(پرده ) مفصلی حمله کرده و در آن به تکثیر و نشوو نما می کنند -یا به عنوان "کو فاکتور"(عامل جانبی)با رسوب کمپلمان باعث التهاب روماتوئیدی مفاصل می شوند.ایجاد عفونت ویروسی مخصوصآ به دو عامل ویروس و میزبان بستگی دارد که از بین این دو فاکتور نیز فاکتور مربوط به میزبان ( سن-جنس-زمینه ژنتیک-سابقه عفونت- پاسخ ایمونولژیک) مهمتر است. از طرف دیگر"ایمون کمپلکس" به دنبال پاسخ و واکنش آنتی بادی نیز ممکن است در محل عفونت  رسوب کند که در نتیجه این اتوایمونیتی ویروسی (polyclonal B-cell activation)   اتفاق افتاده وبه دنبال آن  کاهش ایمنی ناشی از آن در فرد مبتلا  عفونت های میکروبی فرصت طلب دیگری را مشتعل سازد.

میزان شیوع آرتریت ویروسی به خصوص در آسیا و آفریقا که تا 10 درصد جمعیت این دو قاره به هپاتیت B و C مبتلا هستند ناشایع نیست. بنا براین لازم است  بیش از پیش  در بررسی و معاینات پزشکی- این بیماری را در نظر داشت.

باید توجه داشت که تا کنون هیچ داروئی که بتواند به اندازه دفاع طبیعی بدن بر علیه ویروس ها عمل کند ساخته و یا کشف نشده است.

99 درصد بهبودی عفونت های ویروسی انسان ها از طریق دفاع شخصی و ایمنی خود بدن بدست می آید. و...

100 درصد توان ایمنی آدم ها از راه تغذیه درست-تحرک و ورزش مناسب وکافی -محیط زیست طبیعی و پاک-وآرامش روحی و روانی ایجاد و ابقا می شود.