امام حسن مجتبی(ع) که نیمه رمضان روز ولادت این بخشنده مشهور زمان خودش است به رفع نیاز فقرا و نیازمندان بسیار حساس و کوشابودند.به طوریکه به "کریم اهل بیت" شهرت یافتند. امام دوم شیعیان بسیار خوش رو-خوش بو-خوش خو-خوش بیان-خوش فکر-خوش برخورد- خوش مرام-خوش نظر-خوش منظر-و......بود.

تقدیم به او و عاشقانش در نیمه ماه مبارک رمضان:

نیمه ماه من و آن نیم نگاه باده مست

 صد هزاران خوش به حال از یک "حسن" آورده است.

 

غرق رحمت حال خوش گردان خدایا بعد ازاین

سر خوشی از "یازده ماه" دگرهم داده دست.

میدانید رفع نیاز بندگان خدا در پیشگاه خدا و در آموزه های اسلامی از چه درجه اهمیتی بر خوردار است؟

 پیامبر گرامی اسلام در یکی ازجنگ ها یکی از سران کفار حربی اسیر را که رئیس قبیله خود بود آزاد نمودند و اجازه اعدام او را نداند.اصحاب از آن حضرت پرسیدند که چرا این شخص به همراه بقیه جنگجویان اسیر تحت امر خود اعدام نشده است؟ 

پیامبر اسلام فرمودند که این شخص در قبیله خود نیاز فقرا و نیازمندان را در زندگی روزمرگی مرتفع میکردند.این کار ولو درقبیله کفار هم که باشد آنقدر پیش خداوند ارزش دارد که مانع از اعدام  حتی فرمانده جنگجویان حربی علیه پیامبر اسلام میشود.

در یک حدیث قدسی آمده است که  موسی پیامبر از خدا درخواست ملاقات و زیارت بندگانش را با خدای خود میکند و اصرار دارد که این ملاقات و رویا رویی صورت گیرد.

خدا به موسی فرمود به بندگان من بگویید که اگر کسی از شما به دیدار یکی ازبندگان  من برود وتمام قصد و نیت دیدار کننده این باشد که نیاز بنده مرا بر آورده سازد و هیچ خواسته و چشم داشت و انتظاری نیز درپی این ملاقات نداشته باشد این شخص شک نداشته باشد که خود مرا ملاقات کرده است.

تقدیم به عاشقان زیارت خدا:

تماشای خدا

 بیا تا خدا را تماشاکنیم            

مکان تماشا را افشاکنیم

بیا در مسیر نیاز بشر             

 بهای تماشا مهیا کنیم

 به توشه وذکری که بر داشتیم  

به یکجا نثارآشکارا کنیم

چو احمد که بود در حضورش مدام       

 به سر کرده کفر مدارا کنیم

ببخشید کو کافر حرب را        

برای خدومی تولی کنیم

چو آن افتخار بشر در سجود     

به انگشتری خرج مولا کنیم

عزای حسینی نشستن چه سود    

قیام حسینی سرا پا کنیم

برای هزاران رکوع وقنوت           

گره کاری از بنده ای وا کنیم

به شکرانه این صفای حضور       

همیشه نیازی تمنا کنیم

اگر شاهد حاضری در غیاب     

بگو تا حدودش مبرا کنیم